|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
+ نوشته شده توسط امیر قادری کیا در جمعه یازدهم آذر 1390 و ساعت
12:7 بعد از ظهر |
| تبليغات | X |
+ نوشته شده توسط امیر قادری کیا در جمعه یازدهم آذر 1390 و ساعت
12:7 بعد از ظهر |
متاسفانه تا به امروز در مورد نام این روستا از طرف محققین و کارشناسان نظری ارائه نشده است . باید توجه داشت که نام اصلی روستا اَهروان است و در فارسی درست یا غلط اهرنجان گفته میشود که غیر علمی می باشد . امروزه اکثر مردم این منطقه پسوند فامیلی اهرنجانی را دارند. برای مثال : عیسی زاده اهرنجانی/ کامرانی اهرنجانی/قلیزاده اهرنجانی/عزیزی اهرنجانی/ احمد نژاد اهرنجانی و. . . در اینکه ریشه این نام ترکی است هیچ جای بحثی وجود ندارد . واژه «اهروان » می تواند ترکیبی از دو واژه « اَهر» و « وان» باشد. هنوز اطلاع دقیقی از قسمت اول نام اهروان یا همام « اهر » در دست نیست اما ، جزء دوم یا واژه « وان » ، در بسیاری از مناطق ترک نشین و بخصوص آذربایجان ، ما با نام روستا یا شهر هایی که با ترکیبی از این واژه ساخته شده اند برخورد می کنیم و برای مثال : هفتوان ، دؤشوان ، وان ، تات وان ، شیروان ، نخجوان . بر اساس نظر دکتر« میر علی سیدوف » واژه وان = بان به معنی مکان رفیع و بلند می باشد که به نظر من می توانسته در معنی شهر نیز بکار رفته باشد . دکتر ملک زاده معتقد است که بین قوم مشهور هوری ها Huri و نام اهروان می تواند وابستگی وجود داشته باشد .
+ نوشته شده توسط امیر قادری کیا در یکشنبه نهم فروردین 1388 و ساعت
11:19 قبل از ظهر |
تپه اهرنجان یا کؤل تپه
این تپه یکی از قدیمی ترین محل اسکان بشری در خاور میانه می باشد که قدمتی برابر با ۷۰۰۰ سال قبل از میلاد دارا می باشد وسعت اولیه این تپه تا ۴۰ – ۵۰ سال قبل بسیار بیشتر از وسعت باقی مانده کنونی بود که با بی توجهی تعمدی مسئولین و توسط خود مردم بخش وسیعی از آن برای همیشه از بین رفته . مردم به علت وجود خاکستر در لایه های این تپه خاک آن را برای تقویت باغچه های خود مورد استفاده قرار می ادامه مطلب + نوشته شده توسط امیر قادری کیا در یکشنبه نهم فروردین 1388 و ساعت
11:17 قبل از ظهر |
 + نوشته شده توسط امیر قادری کیا در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 و ساعت
3:32 بعد از ظهر |
از لحاظ تاریخی، قدمت این شهر به دوران اورارتویی (هزاره قبل از میلاد) باز میگردد. سلماس پایتخت دوم حکومت اورارتوییان بود که نام باستانی آن اولهو (=اولخو) بود. در سال ۱۳۰۹ شمسی زلزلهای به مقیاس ۷ ریشتر این شهر را که دیلمقان نامیده میشد ویران میکند. شهر جدید سلماس در کنار خرابههای دیلمقان، با اصول شهرسازی مدرن، و با ایمنی بالایی (نقشه خیابان کشی شطرنجی) دوباره بنا میشود و نام شاپور به خود میگیرد. پس از انقلاب نام این شهر به سلماس برگشت پیدا میکند این شهر در دوران مشروطه یکی از مراکز اصلی فعالیت مشروطه خواهان بودهاست و شخصیتهایی چون حیدر خان عمواوغلی(کمونیست) طراح اقدامات راهگشا درانقلاب مشروطیت در تهران و تبریز ازجمله طراح ترورهای امین السلطان و محمدعلی شاه و شجاع الدوله مراغهای، سعید سلماسی و... از مشروطه خواهان بنام کشور از این شهرستان بودند. سلماسی ها از دیرباز نقش عمدهای در تحولات کشور داشتهاند، سلماس یکی از معدود شهرهای آذربایجان بود که همه ساکنان آن مشروطیت را قبول داشته و شهیدانی همچون حیدرخان عمواوغلی(کمونیست) و سعید سلماسی از پیشتازان جنبش مشروطه ایران بودهاند + نوشته شده توسط امیر قادری کیا در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 و ساعت
3:31 بعد از ظهر |
+ نوشته شده توسط امیر قادری کیا در چهارشنبه هفتم شهریور 1386 و ساعت
7:28 بعد از ظهر |
مهمترین جاذبههای گردشگری شهرستان سلماس عبارتند از
+ نوشته شده توسط امیر قادری کیا در چهارشنبه هفتم شهریور 1386 و ساعت
7:24 بعد از ظهر |
شهرستان سلماس. شهرستان سَلماس (شاپور پیشین) یکی از شهرستانهای استان آذربایجان غربی ایران است که در قسمت شمالی این استان قرار دارد. مرکز این شهرستان شهر سلماس است.این شهرستان به دو بخش کوهسار و مرکزی تقسیم شده است. مرکز بخش کوهسار شهر کتبان و مرکز بخش مرکزی شهر سلماس است. نام این منطقه در زمان هخامنشیان زاروَند یا زروند بوده و کاوشهای تپه عیان تاریخچه دوران مادی سلماس را روشن میسازد. [1] در طی سده بیستم میلادی، کوچنشینان این منطقه از تبار کرد و ترک و ارمنی بودهاند.[2] [ویرایش] دهستانهانام مرکز دهستانها در میان پرانتز آمده است. در بخش کوهسار: بخش مرکزی: منبع+ نوشته شده توسط امیر قادری کیا در شنبه دوم تیر 1386 و ساعت
3:17 بعد از ظهر |
از زمان تاسیس امپراتوری ایران (که خود هخامنشیان آن را پارسا میخواندند) کشور ما دارای پرچم بوده است. کورش بزرگ بنیانگذار کشور ایران با متحد کردن اقوام گوناگون ایرانی توانست پادشاهی بزرگ و مستحکمی را پایه گذاری کند. آنگونه که میدانید دین ایرانیان در روزگار هخامنشی و حتی پیش از آن آیین مهر یا میترا (خورشید) بوده است. اما نقش خورشيد براي اولين بار در زمان خوارزمشاهيان يا سلجوقيان بعد از اينکه خورشيد بر روي سکه ها نقش بست، بعد از مدت کوتاهي بر روي پرچم نيز نقش بست. و بدينگونه پرچم شير و خورشيد براي 950 سال پرچم ايران بود. سلطان محمود غزنوي بسال 1031 به دليل دلبستگي به شکار شير دستور داد نقش و نگار يک شير بر روي نقشه ايران قرار گيرد و از آنگاه هيچگاه تصوير شير - به جز دوران بسيار کوتاهی در زمان صفويان- از روی پرچم ايران برداشته نشد.
پس از انقلاب اسلامی نیز سه رنگ سبز ، سپید و سرخ نگه داشته شدند ولی چندی پس از پیروزی به فرمان آیت اله خمینی نماد شیر و خورشید حذف گردید. + نوشته شده توسط امیر قادری کیا در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386 و ساعت
4:2 بعد از ظهر |
|
درباره وبلاگ
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دادند با بررسی های کارشناسانه « در سطح این تپه انواع ابزار آلات سنگی ، سفــــالی و سنگ های ابسیدین ( شیشه طبیعی ) کشف شد » باید اضافه کرد که به دلیل عدم حفاظت و حصار کشی در محدوده این تپه روز به روز از مساحت آن کاسته می شود و متاسفانه ابزار آلات سنگی ابتدایی پراکنده در سطح آن از بین می روند و حتی جدیداً ( فروردین ۱۳۸۷ ) این تپه تبدیل به پیستی برای دوچرخه سواران شده است 
تاریخچه پرچم ایران